II Festiwal był momentem konsolidacji. Pokazał, że to nie jest chwilowy emocjonalny hołd zaraz po śmierci artysty, ale długoterminowy projekt kulturalny.

Organizatorzy nauczyli się logistyki: jak zarządzać wejściówkami, jak komunikować się z widzami, jak koordynować wydarzenia w kilku lokalizacjach jednocześnie.

Publiczność zaczęła czekać na Festiwal – przestał być zaskoczeniem, stał się elementem kalendarza kulturalnego Częstochowy.